ÖMER MADRA’YLA İKLİM DEĞİŞİKLİĞİNİN SEBEPLERİ, SONUÇLARI, ETKİLERİ VE ÇÖZÜMLERİ ÜZERİNE     Gezegenin canına okuyan “şirket feodalizmi” 80 kişi ve 90 şirket. Yerküreyi zehirleyen nedir, failleri kimdir, “onlara karşı ne yapılmalı, ne yapıldı, ne yapılıyor”u Türkiye’deki çevre hareketinin başlıca mecralarından olan Açık Radyo’nun kurucusu ve yöneticisi aktivist Ömer Madra’yla konuştuk.

Türkiye’nin önemli dört sendikası ve meslek kuruluşu, çözüm sürecinin sona ermesinin ardından Kürtlerle yeniden başlayan savaşa müzakereler yoluyla son verilmesi amacıyla 10 Ekim 2015’de büyük bir miting yapmaya karar verdiler. Başkent Ankara’daki mitingin hedefi ülkenin dört yanından gelen 100 bin kişinin güçlü bir barış mesajı vermesiydi. Mitingi ana muhalefet partisi CHP ve Kürt hareketiyle sosyalistlerin ittifak partisi HDP de destekliyordu. 

Gezi protestoları Türkiye’deki LGBTİ hareketine[1] yeni ve sürdürülebilir bir ivme kazandırdı. Ancak bu hareketin tarihi, geçtiğimiz yüzyılın başlarına dayanmakta. 

Üniversite öğrencilerine yönelik fotoğraf ve araştırma yarışması, her gün biraz daha kaybolmakta olan kültürlerin izlerini görünür kılmayı ve üniversite gençliğine fotoğraf çekme, araştırma ve yazma konusunda deneyim kazandırmayı amaçlamaktadır. 

2012 yılından beri okurlarına ulaşan Perspectives-Türkiye'den Siyasi Analiz ve Yorum Dergimizin bugüne kadar çıkan sayılarının kapakları...

Kaos GL Derneği, ötekilerin ölü bedenlerinin, çoğunluğun, devletin, kamu gücünün, aile gibi çeşitli toplumsal kurumların kendi zihniyetlerine uygun pratiklerine terk edildiği eleştirisiyle oluşturulan  24 Ekim’de İzmir’de “Ölülerimiz, Biz // Öteki Olarak Ölmek” adlı sempozyumu düzenliyor.

Kalkınma için doğru yolun ne olduğu konusundaki tartışma, dönemin ABD Başkanı Harry S. Truman’ın 1949 yılında yaptığı konuşmada dile getirdiği Resmi Kalkınma Yardımları (ODA) anlayışından çok önce başlamıştı. Başkan’ın dört başlıktan oluşan planı daha o zamanlar gelişmekte olan ülkelerde yaşayanların “kalplerini ve zihinlerini” kazanmayı amaçlıyordu. Ne var ki, bu anlayış açıkça, böylesi bir kalkınmanın merkezinde yüzyıllar öncesinden farklı olarak, emperyal tutkuların değil demokratik ve insani ideallerin bulunması fikrini harmanlamıştı. 

Kadınların okur-yazar olmayabildiği, buna karşılık erkeklerin büyük çoğunlukla okur-yazar olduğunu keşfettiğimde okuma-yazmayı yeni öğrenmiş beş yaşında bir çocuktum. Annem yaşındaki kadınların okuma-yazma bilmesi bana göre şarttı.  Onlara öğretmeye girişmiş, beni sevgiyle kucaklayan teyzeleri epeyce yormuştum. Aralarından okuma öğrenen çıktı mı, anımsayamıyorum. Ama bugün geriye baktığımda, anlıyorum ki, parçası olabileceğim bir çözüm varsa, onun için atak olmak fıtratımda var.

1915’te yaşanan Ermeni soykırımının merkez üslerinden biri de Diyarbakır’dı. Şehrin Ermeni nüfusunun yanında, buradan geçen kafileler de katliama maruz kaldı. Adnan Çelik ve Namık Kemal Dinç, İsmail Beşikçi Vakfı tarafından yayınlanan “Yüz Yıllık Ah! –Toplumsal Hafızanın İzinde: 1915 Diyarbakır” başlıklı çalışmalarında, kuşaklararası aktarımların, siyasî olguların ve soykırımın Kürt edebiyatındaki izdüşümlerinin yardımıyla şehirde hâlâ yaşayan soykırım hayaletinin peşine düştü.

2015 yapımı uzun metraj bir belgesel olan “Bakur”, İstanbul Kültür Sanat Vakfı’nın (İKSV) her yıl düzenlediği İstanbul Film Festivali’nde yarışma dışı gösterilecek bir film olarak duyuruldu. Ancak, festivalde ne bu belgeselin ne de film festivaline katılan diğer birçok film ve belgeselin gösterimi yapılabildi. Yaşanan durumun görünürdeki sebebi “Bakur: Bir Gerilla Belgeseli”nin Kültür Bakanlığı’nın istediği kayıt tescil belgesine sahip olmamasıydı.1 Tescil belgesi ile ilgili talebin belgeselin gösterim tarihine kadar söz konusu olmamasının yarattığı infial, festivalde filmleri gösterilecek olan 21 sinemacının Bakur filminin yapımcı ve yönetmenlerine destek olmak için filmlerini festivalden çekmesine neden olmuştu.2