Tüm hammaddeler geri dönüştürülebilir olsaydı bile, geri dönüşüm bu hızla artan talebe yetişemezdi. Yapılması gereken atıktan kaçınmak ve yeniden kullanım için tüm seçenekleri tüketmek, hem nihai ürünleri hem altyapıyı mümkün olduğunca uzun süre yeniden kullanmak. Haliyle uzun ömürlü ve kolayca tamir edilebilecek şekilde tasarlanmaları gerek.  

Hammadde çıkaran veya ithalatçı ülkelerin madenciliğin neden olduğu tahribatın sorumluluğunu üstlenmeleri için net standartlar ve sorumluluklar koymanın zamanı çoktan geldi. Bu zarara müsamaha gösterilmemeli.  

Yerel toplulukların kolektif hakları, uluslararası anlaşmalarda ve ulusal yasalarda güvence altında. Buna rağmen Latin Amerika'daki yerel topluluklar istilacı madencilik projelerinin yıkıcı sonuçlarını yaşamaya devam ediyor. Projeler toprağa ve su kalitesine zarar veriyor, biyoçeşitliliği ve kültürel kimliği yok ediyor. Değişim için Avrupa’nın siyasi sorumluluk üstlenmesi yetmez, hammadde tüketimini azaltması da lazım.  

Yeni Alman hammadde politikası, geri dönüşümü güçlendirmek ve tedariki daha fazla dağıtım kanalı, üretim ve işleme kapasitesi aracılığıyla sürdürülebilir bir şekilde güvence altına alma göreviyle karşı karşıya. Aynı zamanda, yüksek hammadde rezervlerine sahip ülkelerin kendi zenginliklerinden faydalanabilmelerini de sağlamalı.

Erika Mendes, Mozambik'teki örgütü Justiça Ambiental ile birlikte şirketlerin özen yükümlülüklerini yerine getirip getirmediklerine bakılmaksızın ihlallerden sorumlu tutulabilmelerini sağlamak için mücadele ediyor. 

Şu sıralar AB düzeyinde yeni bir tedarik zinciri yasası gündemde ve mühim bir soru soruluyor: Şirketlerin tedarik zincirlerindeki insan hakları ihlallerinin yeterince önüne geçtiklerini kanıtlamak için özel tedarikçilerin yaptığı denetimler sonucunda sertifika almaları yeterli mi? Emtia Tedarik Zincirlerinde AB Durum Tespiti için Alman İzleme Merkezi'nin başkanı olarak ilk denetimlerle ilgili tecrübe sahibi Matthias Baier ile söyleşi.

Alman tedarik zinciri yasası progresif bir adım. Avrupa tedarik zinciri yasası müzakereleri de insan hakları, iklim ve çevre koruma yanları zayıf kalsa da, bir umut ışığı. Ancak her iki metin de hammadde sektörünü gerçekten daha adil ve daha sürdürülebilir hale getirmek için tek başına yeterli değil. 

Ölü hayvanlar ve hasta insanlar, kurumuş ya da sadece kirli suyun çıktığı su kuyuları: Espinar deneyimi, ulusal kurumların endüstriyel madenciliğin sonuçlarıyla başa çıkamadığını ortaya koyuyor. Yüzlerce çocuk, erkek ve kadının hayatı riske atılıyor.

Hepsi şirketlerin, yaptıklarının sonuçlarının sorumluluğunu almadan ülkelerinin kaynaklarını nasıl sömürdüklerinin ilk elden şahidi. Geçim kaynaklarının nasıl yok edildiği ve atalarının topraklarından nasıl sürüldüklerini gördüler. Aktivistler buna bir dur demeye karar verdi. Kudretli şirketlere ve kendi hükümetlerinin eylemsizliğine karşı mücadeledeler. Altı ülkeden altı örnek.

AB Komisyonu, AB dahilinde ve üçüncü ülkelerde kritik hammaddelerle ilgili işlemlerin döngüselliğini ve sürdürülebilirliğini geliştirmek istiyor. Ne var ki AB'nin Kritik Hammaddeler Yasası, kaynakların idareli kullanımıyla ilgili çok az somut öneriye sahip. Gerçek bir döngüsel ekonominin nasıl yaratılabileceği ve kaynak zengini ülkelerle ortaklıkların nasıl sürdürülebilir hale getirilebileceği de muğlak.