Türkiye’de sokak çocuklarına sunulan hizmet onların daha çok fiziksel ihtiyaçlarına odaklanmakta, duygusal ihtiyaçları neredeyse tamamen gözardı ediliyor. Çocukların öncelikli olarak duygusal ve sosyal açıdan desteklenmeleri için özel olarak geliştirilmiş ve aile çalışmalarını da kapsayan terapötik yaklaşımlara ihtiyaç var. 

Türkiye’nin nüfusunun yaklaşık yüzde 31,2’si (76,4 milyon) 18 yaşın altındadır, yani Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2013 verilerine göre çocuk sayılmaktadır. Çocukların sayıca bu kadar fazla olması çocukları korumaya yönelik güçlü bir sistemin varlığını gerektirmektedir. Ancak, bu ihtiyacın aksine, 245.080 çocuk güvenlik birimlerine getirildi. Bunların çoğu suç ve hafif suç vakaları, ancak aralarında suç mağduru olanlar da var (nedenlerin ve rakamların dağılımı için bkz. aşağıdaki tablo). 2013’te en az 117.367 çocuk adaleti ihlâl ettiği için mahkemeye çıkarıldı.  Bu çocuklardan çoğu ilk defa suç işlemişti ve en az 44.352’si cezaya çarptırıldı.  

Türkiye çocuk hakları konusunda uluslararası sözleşmelere imza atmış ve yasalarla çocuk koruma kanunu çerçevesinde kâğıt üstünde koruyucu ve destekleyici çerçeve sağlamıştır. Ancak, hükümetin girişimlerindeki tutarsızlıklar ve ayrımcı politikalar, devletin kurumları arasındaki kopukluk, yasaların uygulanma aşamasındaki zorluklar, toplumsal alanda bilinçlenme ve farkındalığın yetersiz olması, ataerkil sistemin çocuk şiddetini meşrulaştırması, yasa yapıcıların muhataplarıyla işbirliği ve dayanışma içinde olmaması “geleneklerin” çocuğu köleleştiren anlayışının, çocuk ihmali ve istismarının, şiddetin, tecavüzün sürmesine yol açmaktadır. Bu nedenle, devlet politikası kapsamında çocuk politikası oluşturmak ve bunu bu alanda uğraş veren platformlarla birlikte uygulamaya geçirmek gerekmektedir. 

Mevsimlik işçi göçü kapsamında çocuklar hemen hemen bütün sektörlerde istihdam ediliyor. Bitkisel üretim sürecinde istihdam edilme biçimleri genellikle hane düzeyinde gerçekleşiyor ve hanenin işi gerçekleştirdiği ücret biçimi çocukların çalışma biçimini de belirliyor. 

Kamu yönetimi alanındaki araştırmalar, Türkiye’de çocukların katılım hakkına sahip özneler ya da yönetişim süreçlerinde yer alması gereken vatandaşlar olarak görülmediğini ortaya koyuyor.6 Türkiye’de nüfusun ciddi bir kesimini oluşturan çocuklar “yarım vatandaş” veya “yapım aşamasında” vatandaşlar olarak görülüyor. Çocuklar yasal olarak sınırlandırılmış katılım ve örgütlenme hakları sebebiyle yaşadıklarını ifade etmede her alanda önemli sorunlarla karşı karşıya kalıyor.

Üç yılda bir dünyanın farklı ülkelerinde, IFOAM (Uluslararası Organik Tarım Hareketleri Federasyonu) tarafından Dünya Organik Kongresi, bu yıl İstanbul'da gerçekleşecek. Buğday Derneği ev sahipliğinde 13-15 Ekim tarihlerinde gerçekleşecek Kongre kapsamında 10, 11, 12 Ekim tarihlerinde Sivil Forum ve hazırlık konferansları düzenleniyor.

Bağımsız Seçim İzleme Platformu, HBSD tarafından desteklenen Yerel Seçim Raporu’nu Yayınlandı...

Başvuru için gerekli evraklar, başvuru tarihi, değerlendirme sürecinde gözetilecek kriterler ve çevrimiçi başvuru bağlantısı için lütfen tıklayın.

Bağımsız Seçim İzleme Platformu farklı tematik alanlarda1 faaliyet yürüten Sivil Toplum Örgütleri (STÖ) tarafından 2011’de kuruldu. Hiçbir siyasî parti ya da adayla doğrudan veya dolaylı ilişkisi olmayan platform, seçimleri insan hakları sözleşmeleri ve demokratik standartlar çerçevesinde izliyor; kadınlar, engelliler, LBGTİ’ler, etnik kökeni ya da dinî inancı farklı gruplar, okuma yazma bilmeyenler ve zorla yerinden edilenlerin seçme ve seçilme hakkına eşit fırsatlarla erişimine ilişkin verileri topluyor ve raporluyor. 

Kırsal Kalkınma Girişimi 11. Toplantısını 20, 21, 22 Haziran 2014 tarihlerinde Tatvan'da Tatvan Sanayi ve Ticaret Odası konferans Salonunda gerçekleştirecektir. "Kırsal Kalkınma ve Tarımda Küçük Aile Çiftçiliği-Köylü Tarımı" ele alınacağı toplantıda saha ziyareti olarak Özyeğin Vakfının Kavar Havzasında gerçekleştirdiği kırsal kalkınma projesi ziyaret edilecektir.